تزریق چربی به سینه

تزریق چربی به سینه : روش ، نتایج و موارد مصرف بر اساس ۸۸۰ روش در طی ۱۰ سالامانوئل تاخیر ، سباستین گارسون ، ژیل توسان ، رافائل سینا ،
تزریق چربی به سینه ایده جدیدی نیست ، اما همیشه بحث برانگیز بوده است. به طور خاص ، این نگرانی وجود داشته است که بزرگ کردن سینه با تزریق چربی اتولوگ منجر به تشکیل کلسیفیکاسیون و کیست هایی شود که ممکن است مانع معاینه های ماموگرافی برای تشخیص احتمال سرطان سینه شود.
هدف: نویسندگان تجربه خود را در زمینه پیوند چربی در سینه (لیپومودلینگ) با ۸۸۰ عمل انجام شده در ۱۰ سال گذشته گزارش کردند. آن ها تکنیک و نتایج خود را مرور می کنند و علائم مختلفی را که برای آنها مناسب تشخیص داده اند ، توصیف می کنند.
روش ها : تزریق چربی در سینه به طور کلی تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. بسته به رسوبات چربی طبیعی بیمار ، چربی از شکم یا در بعضی موارد از ران داخلی برداشت می شود. چربی برداشت شده سانتریفیوژ شد تا چربی خالص شده بدست آید ، که برای تزریق مستقیم به سینه به سرنگ های ۱۰ میلی لیتری منتقل شد. با استفاده از لانه زنبوری میکروتانل ها و با اشباع بافت های گیرنده برای جلوگیری از ایجاد استخرهای چربی که می تواند منجر به نکروز چربی شود ، مقدار چربی تحت فشار کم تزریق شد. برای جبران جذب چربی ، ۱۴۰ میلی لیتر چربی برای حجم نهایی مطلوب ۱۰۰ میلی لیتر تزریق شد.
یافته ها : مشاهدات پزشکان از بیماران تحت درمان در کلینیک خاطر نشان می کند که اگر وزن متقاضی ثابت بماند نتیجه های مورفولوژیک تزریق چربی به سینه با دقت در حجم اضافه شده حدود سه یا چهار ماه بعد از  اتمام عمل ثابت باقی می ماند. ظاهرا رادیولوژی بعد از انجام عمل تزریق کردن چربی به سینه برای افزایش حجم آن نشان می دهد که  معمولا سینه ها بعد از عمل طبیعی هستند که گاهی اوقات تصاویری از نکروز چربی را نشان می دهد که تشخیص افتراقی سرطان را برای رادیولوژیست هایی که در تصویربرداری از پستان تجربه می کنند ، اشتباه نمی گیرد. پیگیری آنکولوژیک در ۱۰ سال بعد از عمل (برای اولین بیماران) هیچ گونه افزایش خطر عود موضعی سرطان یا ایجاد یک سرطان جدید را نشان نداد. نتایج برای بیماران و جراحان بسیار رضایت بخش بود. عوارض تزریق چربی سینه در این موارد شامل یک مورد عفونت در محل برداشت ، شش مورد عفونت در محل تزریق و یک مورد پنوموتوراکس حین عمل بود که با موفقیت در اتاق بهبودی درمان شد و عواقب بعدی نداشت. بروز نکروز چربی ۳٪ بود که بیشتر موارد در اوایل تجربه جراح اتفاق می افتد.
نتیجه گیری: لیپومودلینگ به دلیل میزان کم عارضه و نتایج مثبت ، گزینه جدیدی را برای جراحی پلاستیک ، ترمیمی و زیبایی سینه ارائه می دهد. معاینه قبل و بعد از عمل توسط رادیولوژیست متخصص در تصویربرداری از سینه برای کاهش خطر بروز سرطان به طور همزمان با لیپومودلینگ ضروری است.

خلاصه ای از تاریخچه تزریق چربی به سینه :

انتقال چربی از ناحیه ای که بیش از حد وجود دارد مانند شکم یا ران به سینه به منظور بهبود شکل و حجم سینه ، ایده جدیدی نیست. به دنبال کار ایلووز در مورد لیپوساکشن ، که منجر به استفاده گسترده از آن در سراسر جهان شد ، استفاده از چربی حاصل از رسوبات چربی برای افزایش حجم سینه وسوسه انگیز بود. خود ایلووز از این روش استفاده کرد. به همین ترتیب ، در سال ۱۹۹۱ ، فورنیر تکنیک خود را برای بزرگ کردن سینه با تزریق چربی توصیف کرد ، اما استفاده از این روش را برای بیمارانی که از کاشتن امتناع ورزیدند و فقط افزایش متوسط ​​حجم را می خواستند محدود کرد. مقادیر تزریق شده از ۱۰۰ تا ۲۵۰ میلی لیتر در هر سینه بود. فورنیر مشاهدات خود را ثبت کرد و اظهار داشت که فقط در فضای رتروگلاندولار تزریق می کند و نه در پارانشیم سینه.

https://cimaru.ir/facial-fat-injection-in-what-parts-of-the-body-can-fat-injections-be-used/


بسیاری از جراحان در مورد این روش تردید داشتند ، زیرا اصول انتقال چربی با احتمال کمی نکروز چربی کانونی کدگذاری نشده بودند. علاوه بر این ، تصویربرداری از سینه نسبت به امروز پیشرفت کمتری داشته و هرگونه تورم در سینه ، یک مشکل تشخیصی بالقوه را ایجاد می کرد. بسیاری از پزشکان می ترسیدند که نکروز چربی کانونی تشخیص سرطان احتمالی را به خطر بیندازد.
پس از انتشار دو مقاله توسط بیرکول که مخالفت خشن را ایجاد کرد ، ضربه عمده به این تکنیک وارد شد.

مخالفان وی بر این واقعیت تاکید کردند که تزریق چربی در سینه بومی می تواند محاسبات خرد را ایجاد کند. و کیست ها ، تشخیص سرطان را دشوار می کند. بیرکل در پاسخ های خود تاکید کرد که کلسیفیکاسیون پس از انتقال چربی از نظر محل قرارگیری و از نظر رادیولوژیک با کلسیفیکاسیون نئوپلاستیک متفاوت است و جراحی کاهش سینه نیز ایجاد میکرواسلامتی سازی می کند. با این وجود ، در سال ۱۹۸۷ ، کمیته ای که توسط انجمن جراحان پلاستیک و ترمیمی آمریکا (ASPRS) برای بررسی این موضوع تشکیل شد ، که نتایج نهایی به شرح زیر است : 

 بسیاری از چربی های تزریق شده زنده نمی مانند و پاسخ فیزیولوژیکی شناخته شده به نکروز این بافت زخم و کلسیفیکاسیون است. در نتیجه ، تشخیص کارسینومای اولیه سینه از طریق گرافی و ماموگرافی دشوار خواهد شد و وجود بیماری ممکن است کشف نشده باشد. ” این تصدیق ها بدون هیچ گونه استناد یا مطالعه علمی صورت گرفته و فقط براساس نظرات اعضای کمیته بوده است. به دلیل این ممنوعیت توسط ASPRS ، تحقیقات نظری و تحقیقات تجربی در زمینه تزریق چربی به سینه متوقف شد. از قضا ، یک مطالعه گذشته نگر از تغییرات ماموگرافی پس از کوچک کردن سینه، ۱۰ مقاله منتشر شده در همان ژورنال همزمان ، گزارش داد که کلسیفیکاسیون در ۵۰٪ موارد دو سال بعد از عمل پیدا شده است. نویسنده آن مقاله تاکید کرد که در اکثر موارد ، امکان تمایز آنها از موارد مشاهده شده در سرطان وجود دارد. علی رغم این میزان بسیار بالای یافته های تصویربرداری رادیولوژیک و خطر تداخل در تشخیص سرطان سینه، هیچ بحثی در مورد ترک کوچک کردن سینه صورت نگرفت. از آن زمان ، علی رغم عدم تحقیقات گسترده تر – و اگرچه در آن زمان تشخیص داده شد که هر عمل جراحی سینه می تواند به طور بالقوه کیست های روغنی ایجاد کند و یا تغییرات ماموگرافی ایجاد کند – تزریق چربی در سینه ها بحث برانگیز است که هنوز توسط هیچ ارگان معتبری مقرر نشده است.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *